معاونت غذا و دارو

انار در طب ایرانی گیاهی است که اجزاء مختلف آن از گل، میوه، ساقه، برگ وریشه دارای یک خاصیت بارز می باشند این خاصیت که در تمام انواع انار از ترش وشیرین وملس وجود دارد خاصیت قبض است براساس طب ایرانی هر ماده ای که قبض داشته باشد با عث تقویت می شودو در هر عضو که وارد شودعلاوه بر تقویت عملکردآن عضو مانع ورود مواد زاید و سموم به آن می شود.

میوه انار از نظر مزه به سه دسته تقسیم می شود. 1- شیرین 2- تُرش و شیرین (میخوش-ملس) 3- تُرش

میوه انار دارای طبیعت سرد وتر( نوع شیرین)، سرد وخشک( نوع ترش) و معتدل(میخوش) می باشد

بصورت عمومی توصیه به مصرف انار شیرین و یا میخوش است و مصرف مکرر انار ترش، بدون مصلحات و در مزاج های سرد آسیب رسان می باشد(بصورت عام مصرف مواد ترش موجب کاهش حرارت بدن شده و در مصرف آنها باید مراقب بود)

از منظر طب ایرانی انار بازکننده انسدادها، ادرار آور، نفاخ، مقوی کبد، پاکسازی کننده پوست، برطرف کننده خارش، زردی بدن، رفع خونریزی، مناسب برای زخمهای دهانی و نزله های گرم می باشد

حکمای طب ایرانی عقیده دارند وقتی ماده ای با طبیعت سرد و دارای قدرت قبض با عضوی از اعضای بدن تماس پیدا کند مانع گسترش ورم می شود. در مطالعات جدید اثر ضد التهابی آن باثبات رسیده است

گلپر، نمک و عسل بعنوان مصلح آن می باشند. مصرف انار بعد از غذا موجب فساد غذا و ضعف معده می گردد.

انار میخوش (ترش و شیرین) معتدل بوده و برای صفراوی مزاجان سودمند است.

در مطالعات جدید، اثرات ضد میکروبی، تاثیر بر آلزایمر، بهبود فشار داخل چشم در گلوکوم، اثرات ضد دردی، بهبود سیستم قلب و عروق، کاهش کلسترول، کاهش قند خون، اثر محافظتی برای کبد، بیماری التهابی روده و بهبود باروری باثبات رسیده است

توصیه: با توجه به اثر یبوست زای دانه انار، افراد با دستگاه هاضمه ضعیف و یا سابقه یبوست گوارشی بهتر است دانه ها را نخورند